Loutering

[su_column]Vorig jaar november sprong mij een bericht uit New York tegemoet. Had te maken met tennis, maar slechts zijdelings, want niet met Flushing Meadows. Hoewel misschien een verwerking daarvan, of misschien wel de verwerking van de gevolgen van die verwerking.

Caroline Wozniacky had de marathon van the Big Apple gelopen. Vermoeid wiebelend, maar door het dolle heen, liet ze zich met haar handelsmerk, een Prodent-lach, van alle kanten fotograferen en bejubelen. Haar tijd: 3 uur en 27 minuten.

[su_quote ]Waarom doe je jezelf zoiets aan? Is het zelfkastijding? Zelftuchtiging? Bewijzen dat je het kunt? Je loopt al regelmatig vijftien kilometer, dus een marathon moet ook kunnen?[/su_quote]

Indrukwekkende. Mag je trots op zijn. Dat weet je als ooit een marathon hebt volbracht. Volbracht. Juiste term na een lijdensweg. Vraag het Jezus – al had hij bij een keuze tussen marathon of kruistocht waarschijnlijk aan de eerste de voorkeur gegeven.

Marathon. Vraag het ook mij. Een jaar getraind. Wekelijks honderd kilometer. De laatste maanden de tennisbaan gemeden, volledig in de modus van en met de focus op die 42,195 meter. Vol vertrouwen ging ik van start. Echter te driest, te dol, te hard. Al halverwege zeurden lijf en leden om een stoel. Na dertig kilometer gilden mijn benen het uit, na vijfendertig begonnen ze mijn bevelen te negeren, en vanaf daar tot aan de eindstreep vergaten ze dat ze bij mij hoorden. Onvast strompelend zocht ik na voltooiing een krukje. Rust. Maar nee. Complete verzuring belette iedere houding die mijn smekende benen ooit ontspanning gaf. Elke pose deed zeer. In blije misère vierde ik mijn prestatie. Nooit meer.

[/su_column]Waarom doe je jezelf zoiets aan? Is het zelfkastijding? Zelftuchtiging? Bewijzen dat je het kunt? Je loopt al regelmatig vijftien kilometer, dus een marathon moet ook kunnen?

En Caroline? Haar lover, golfer Rory McIlroy, had het uitgemaakt. Rory kreeg een raar gevoel toen ze op het punt stonden in een ongetwijfeld weelderig opgedirkt huwelijksbootje te stappen. De golfer vond zich ineens veel te veel kerel voor dat naïeve Deense tennismeisje. Daar wilde hij zich niet aan binden – en werd al snel na de breuk in euforische sferen gesignaleerd met een donkerharig Brits fotomodelletje.

Caroline verkoos haar verleden te reinigen door het afleggen van een lijdensweg van 42,195 kilometer. Haar verloren US Open finale tegen Serena Williams moet bij elke stap, nota bene door de straten van het plaats delict, hebben meegebonkt. De marathon werkte louterend op haar. Hoewel ze het voor de lenzen van wereldpers natuurlijk niet toegaf, had ze Rory bij elke pas verpletterd. Het was haar verwerking van liefdesverdriet, een reclamespot die de huiskamers wereldwijd binnendrong.

Toegegeven: ook ik moest iets verwerken. Maar nadien heb ik als loutering steevast gekozen voor tennissen met mijn vrienden en bulderend naborrelen in de kantine, onder het wakend oog van Ruud.

 

Hawk-Eye

© Niets van deze publicatie mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, of op welke andere wijze dan ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de schrijver.